Case-Studie Monografie - La Pedrera - Casa Milà - NIEUW 192 blz.
Paperback in nieuwstaat, zonder inschrijvingen.
La Pedrera: A Work of "Total Art", geschreven met een inleidende tekst door Josep Maria Carandell en voorzien van fotografie door Pere Vivas Ortiz. Het is uitgegeven door de Spaanse uitgeverij Triangle Postals.
Hieronder vind je de volledige casestudy-details van zowel de boekuitgave als het besproken meesterwerk van Antoni Gaudí.
- Titel: La Pedrera: A Work of "Total Art"
- Schrijver/Auteur: Josep Maria Carandell (tekst) & Pere Vivas Ortiz (fotografie)
- Uitgever: Triangle Postals
- Jaar van uitgifte: Eerste uitgave in 1998 (latere herdrukken in o.a. 2002 en 2023)
- Aantal bladzijden: 191 à 192 pagina's
- Taal & Bindwijze: Engels, Paperback
- Bijzonderheden van het boek: Dit visuele boek functioneert als een diepgaande monografie. Het staat bekend om de zeer vele foto's en bevat unieke uitvouwbare panoramische pagina's die de meest opvallende architectonische details en plattegronden van het gebouw blootleggen.
🏛️ Casestudy: La Pedrera (Casa Milà)
Het boek ontleedt het gebouw aan de hand van Gaudí's visie en de constructieve realiteit.
1. Visie van Gaudí
Gaudí zag architectuur als een "levend organisme" en een totaalkunstwerk (Total Art). Hij liet zich volledig leiden door natuurlijke vormen (biomorfisme) en religieuze symboliek. Voor La Pedrera (gebouwd tussen 1906 en 1912) wilde hij de golvingen van de zee en de vormen van bergen nabootsen. Hij ontwierp alles zelf: van de indeling tot de deurklinken en de meubels.
2. Stijl & Stroming
Het gebouw is een absoluut icoon van het Catalaans Modernisme (de lokale variant van de Art Nouveau). Hoewel het destijds door de golvende vormen werd bespot als een 'steengroeve' (La Pedrera), oversteeg Gaudí hiermee de reguliere stroming en legde hij de basis voor organische, moderne architectuur.
3. Technische details & Tekeningen
Gaudí werkte nauwelijks met traditionele 2D-bouwtekeningen; hij gaf de voorkeur aan driedimensionale schaalmodellen en vormde de details ter plekke. Het gebouw was destijds constructief revolutionair door:
- Zelfdragende stenen gevel: De golvende buitengevel draagt het gebouw niet; de constructie rust volledig op kolommen van beton, steen en ijzer. Hierdoor waren dragende muren binnenin overbodig (een vrij indeelbare plattegrond).
- De Zolder (Attic): Bestaat uit een opeenvolging van 270 kettinglijnbogen (catenary arches) van baksteen, die het dakterras dragen en visueel doen denken aan de ribbenkast van een walvis.
- Het Dakterras: Een functioneel en sculpturaal landschap waar de schoorstenen en luchtverversers zijn getransformeerd tot surrealistische sculpturen, bekleed met trencadís (mozaïek van keramiekafval)