Eric Fischl - The Krefeld Project - Neo-Expressionisme - Realisme

€ 32,50

Gebonden met stofomslag in nieuwstaat, zonder inschrijvingen.

  • 2003
  • Kerber Verlag 
  • Groot formaat 325 x 280 mm
  • 80 blz.

The Krefeld Project (2002–2003) van de Amerikaanse kunstenaar Eric Fischl is een serie schilderijen gebaseerd op geënsceneerde foto's van twee acteurs in een modernistisch Duits villa-museum. Het werk onderzoekt vervreemding en intimiteit in een huwelijk via een theatrale, dubbelzinnige en psychologisch geladen beeldtaal. 

Erotiek

 

  • De erotiek in de serie is niet expliciet of opwindend, maar kwetsbaar en ongemakkelijk.
  • Figuren verschijnen geregeld naakt of gedeeltelijk gekleed in badkamers of slaapkamers.
  • Lichamen tonen veroudering en spanning in plaats van jeugdige schoonheid.
  • De naaktheid versterkt de pijn en de afstand tussen de man en de vrouw. 

 

    Stijl

     

    • Hedendaags Realisme / Figuratieve schilderkunst: De stijl grijpt terug naar de herkenbare werkelijkheid, maar voelt kunstmatig aan.
    • Fotografische basis: Fischl maakte duizenden foto’s van de acteurs en combineerde die via digitaal knip- en plakwerk tot composities.
    • Licht en ruimte: Dramatische contrasten tussen fel daglicht en kil kunstlicht accentueren de lege ruimtes.
    • Losse toets: De verfstreken zijn los en transparant, wat de scènes een spookachtige, vluchtige sfeer geeft.

     

      Inhoud

       

      • Huwelijkscrisis: De schilderijen tonen momenten uit het vastgelopen leven van een getrouwd koppel.
      • Verhaalloze spanning: Er is geen duidelijke plot; de kijker ziet enkel gespannen stiltes, verveling of mentale afwezigheid.
      • Fact versus fiction: Het project vervaagt de grens tussen het echte leven van de acteurs en het gespeelde drama.
      • Architectuur als spiegel: De strakke, moderne ruimtes (ontworpen door Mies van der Rohe) versterken het gevoel van emotionele kilte. 

       

        Stroming

         

        • Neo-expressionisme / Eigentijds Realisme: Fischl brak in de jaren 80 door binnen het neo-expressionisme en keerde in dit latere werk terug naar de psychologische intensiteit van de figuratieve kunst.