De libellen van de Nederlandse en Duitse Meinweg (Odonata)

€ 10,00

Paperback met gebruikssporen en naam op schutblad , algeheel in goede, gave staat.

  • 1992
  • J.T. Hermans 
  • 192 blz.
  • Stichting Natuurpublicaties Limburg

In het bekende standaardwerk “De libellen van de Nederlandse en Duitse Meinweg (Odonata)” (1992) van auteur J.T. Hermans wordt de uitzonderlijke soortenrijkdom van wel 40 verschillende libellensoorten in dit grensoverschrijdende natuurgebied gedetailleerd beschreven. Door de grote variatie aan aquatische biotopen, zoals vennen, moerassen en ongeschonden beken, behoort Nationaal Park De Meinweg tot een van de belangrijkste en meest soortenrijke libellengebieden van Nederland. 

Belangrijkste biotopen en topsoorten

De unieke geologische opbouw van de Meinweg (met zijn getrapte terrassenlandschap en breuklijnen) zorgt voor een specifieke waterhuishouding die zeldzame libellen aantrekt. In het onderzoek van J.T. Hermans en latere monitoringen springen een aantal specifieke soorten in het oog: 

  • De Gewone bronlibel (Cordulegaster boltonii): De Meinweg herbergt de grootste en belangrijkste populatie van Nederland. Deze indrukwekkende, grootste libel van ons land leeft uitsluitend bij de kleinst denkbare, schone en zuurstofrijke bronbeekjes, zoals de Roode Beek. 
  • De Bosbeekjuffers (Calopteryx virgo): Deze kenmerkende juffers sieren de schaduwrijke, langzaam stromende bosbeken in het gebied. 
  • Venwitsnuitlibel en Noordse witsnuitlibel: Karakteristieke bewoners van de stilstaande, zure vennen zoals de Rolvennen en het Elfenmeer. 

Ontwikkeling van de soortenrijkdom

Sinds de publicatie van het boek in 1992 door Stichting Natuurpublicaties Limburg is het onderzoek niet gestopt. Hermans en andere experts publiceren nog regelmatig updates in het Natuurhistorisch Maandblad over hoe de populaties reageren op klimaatverandering, verdroging en natuurherstelprojecten (zoals het herstel van beektrajecten). Hoewel sommige kritische vensoorten onder druk staan door verzuring en verdroging, blijft het gebied door de actieve bescherming van de beken een hotspot voor Odonata in Europa