Verzamelaars Gids van Vingerhoedjes - ENGELS

€ 22,50

Hardcover in nieuwstaat, zonder inschrijvingen.

The Collector's Guide to Thimbles

  • Bridget McConnel
  • Bracken Books
  • 1999
  • 96 blz.

In haar veelgeprezen naslagwerk "A Collector's Guide to Thimbles" hanteert Bridget McConnel een heldere en chronologische indeling om vingerhoedjes te categoriseren. Als autoriteit en oprichter van de Thimble Society of London deelt zij de vingerhoeden primair in op basis van historische perioden, gebruikte materialen en de specifieke functie (gebruiksvoorwerp versus siervoorwerp). 

Omdat het boek de evolutie van het vingerhoedje van de oudheid tot de moderne tijd beschrijft, delen verzamelaars hun collectie via haar methode als volgt in:

1. Chronologische perioden (De basis)

McConnel start bij de vroegst bekende voorlopers en werkt toe naar de twintigste eeuw. 

  • Vroege en middeleeuwse vingerhoeden: Vaak gegoten uit dik messing of brons, gekenmerkt door een hoge, koepelvormige top en onregelmatige, handgeponste putjes (dimples). 
  • 17e en 18e eeuw: De introductie van machinale productie uit gerold plaatmetaal (vaak herkenbaar aan een soldeernaad). In de 18e eeuw ontstonden luxe zilveren en gouden vingerhoeden, soms voorzien van spreuken of gegraveerde randen. [1, 2]
  • Negentiende eeuw (Het Victoriaanse tijdperk): De absolute bloeitijd. Introductie van massaproductie, gepatenteerde stalen kernen (zoals de beroemde Charles Iles of Dorcas vingerhoeden) en herdenkingsvingerhoeden.
  • Moderne en 20e-eeuwse vingerhoeden: De overgang van puur gebruiksvoorwerp naar grootschalig verzamelobject en reissouvenir, vaak gemaakt van porselein of kunststof.

2. Materiaalsoorten

De indeling naar materiaal is cruciaal voor de determinatie en waardebepaling:

  • Basismetalen: Messing, brons, koper, tin en ijzer.
  • Edelmetalen: Sterling zilver en (vaak 18-karaats) goud.
  • Porselein en aardewerk: Vooral populair vanaf de late 18e eeuw (zoals Meissen of Wedgwood) en later als goedkoper verzamelobject.
  • Luxe en organische materialen: Schildpad, ivoor, been, parelmoer (waaronder de extreem kostbare Franse Palais Royal vingerhoeden) en glas. 

3. Functionele en thematische categorieën

McConnel maakt in haar gids onderscheid tussen vingerhoeden die echt bedoeld waren om mee te naaien en vingerhoeden die een andere status hadden: 

  • Gebruiksvingerhoeden (Utility Thimbles): Robuuste metalen of lederen hoedjes, puur gemaakt voor kleermakers, zeilmakers of thuisgebruik. 
  • Sier- en vitrinevingerhoeden (Souvenir & Presentation Thimbles): Prachtig gedecoreerde exemplaren die cadeau werden gedaan (bijvoorbeeld bij een verloving) of werden gekocht als herinnering aan een plaats of evenement.
  • Reclamevingerhoeden (Advertising Thimbles): Goedkopere metalen of kunststof vingerhoeden uit de 20e eeuw met bedrukkingen van merken (bijvoorbeeld voor waspoeder of naaigaren). 
  • Naaisetjes en Rariteiten (Sewing Compendiums & Trifles): Vingerhoeden die onderdeel uitmaken van een groter geheel, zoals vingerhoeden die tevens fungeren als dop voor een parfumflesje of geleverd werden in luxe etuis van leer of zilver