Francis Bacon - Confronterend - Eenzaamheid - Deformatie

Paperback in nieuwstaat, zonder inschrijvingen.

• Auteur: Esther Darley en Hans Janssen
• Uitgever: WBOOKS
• Nederlands
• Paperback
• 9789040095092
• 07 april 2001
• 140 pagina's

De stijl van de Iers-Britse kunstenaar Francis Bacon (1909–1992) laat zich niet in één hokje vangen, maar wordt meestal geplaatst binnen het expressionisme en de figuratieve kunst. Zijn werk is wereldberoemd om de rauwe, vaak angstaanjagende weergave van de menselijke conditie. 

Hier zijn de belangrijkste kenmerken van zijn stroming en stijl:

Artistieke Stroming

• Expressionisme & Neo-expressionisme: Hoewel Bacon zelf labels vaak meed, wordt hij vanwege de extreme emotionele lading en vervormingen vaak tot deze stromingen gerekend.
• School of London: Bacon was een centrale figuur in deze losse groep kunstenaars (waaronder ook Lucian Freud en Frank Auerbach), die na de Tweede Wereldoorlog vasthielden aan de menselijke figuur in een tijd dat abstracte kunst de overhand had.
• Surrealistische invloeden: In zijn vroege werk en in de droomachtige, soms hallucinante ruimtes waarin hij zijn figuren plaatste, zijn duidelijke sporen van het surrealisme te herkennen. 

Kenmerken van zijn Stijl

• Vervorming (Deformatie): Bacon schilderde lichamen en gezichten die lijken te smelten, schreeuwen of uit elkaar getrokken worden. Dit was voor hem een manier om de "innerlijke werkelijkheid" of psychische gesteldheid van een persoon te tonen in plaats van een uiterlijke gelijkenis.
• Isolatie: De figuren bevinden zich vaak in geometrische, kooi-achtige structuren of lege, abstracte ruimtes, wat een gevoel van existentiële eenzaamheid en opsluiting versterkt.
• Drieluiken (Triptieken): Hij maakte veel gebruik van het drieluik-formaat, traditioneel gebruikt voor religieuze kunst, om seculiere en vaak gewelddadige of tragische thema's uit het moderne leven te verbeelden.
• "De brutaliteit van de feiten": Bacon noemde zijn eigen stijl vaak een vorm van "brutaal realisme". Hij wilde de toeschouwer direct raken ("het zenuwstelsel aanvallen") met de rauwe realiteit van het vlees en de dood.